Z początkiem marca bieżącego roku Komenda Główna Państwowej Straży Pożarnej opublikowała zaktualizowany zestaw pytań testowych do wykorzystywania w sprawdzianach wiedzy obsad podziału bojowego i stanowisk kierowania w trakcie inspekcji gotowości operacyjnej.

W zaktualizowanej bazie większość z tysiąca pytań pozostała bez zmian, jednak wprowadzono kilka nowości, w tym pytania opatrzone grafikami.

Cały zestaw pytań dostępny jest do przejrzenia i pobrania z linku poniżej:

Zestaw pytań testowych IGO

Fot. Komenda Miejska PSP w Tarnobrzegu

Artykuł Nowe zestawy pytań testowych do inspekcji gotowości operacyjnej pochodzi z serwisu Strazacki.pl portal o straży pożarnej.

Pięcioletni okres oczekiwania na nowe zasady organizacji ratownictwa medycznego przyniósł rezultaty w postaci zmian w zakresie wyposażenia zestawów medycznych PSP R1 oraz jakości sprzętu wykorzystywanego przez ratowników. Przełożyć ma się to na większą elastyczność działań ratowniczych i zwiększenie ich skuteczności.

Zmiany w zakresie wyposażenia Jednostek Ratowniczo – Gaśniczych:

Zwiększono wymaganą liczbę noszy podbierakowych na wyposażeniu JRG z 1 szt. do 3 sztuk. Obowiązkowym wyposażeniem na jednistkach stał się fantom/trenażer do nauki tamowania masywnych krwotoków, dzięki którym strażacy zapoznają się z technikami ratowniczymi niemal jak w praktyce, co pozwoli na skuteczniejsze działania podczas realnych zagrożeń. Ze standardu minimalnego wyposażenia JRG zniknęły natomiast butla o pojemności 10 litrów z zapasem tlenu, rozdzielacz do tlenoterapii masowej oraz zestaw masek do tlenoterapii do tego zestawu

Zmiany w zakresie zestawów ratowniczych PSP R1:

• dodano :
  • dwa modułowe plecaki zamiast jednej torb PSP R1: „Plecak medyczny opatrunkowy” oraz „Plecak do tlenoterapii” (choć dopuszcza się jeszcze ich łączenie w jednym dużym plecaku).
  • nosze podbierakowe – 1 szt.
  • szyny Splin (1 komplet – 4 szt. – szyn stabilizujących typu splint, mieszczących się w module opatrunkowym) lub14 szyn Kramera w różnych rozmiarach – wprowadzono zatem alternatywę dla dotychczasowych, zdecydowanie cięższych szyn Kramera
  • opatrunki taktyczne i specjalistyczne – które dotychczasowo nazywane były opatrunkami indywidualnymi
  • jednorazowe worki samorozprężalne – uniemożliwiające wykorzystywanie worków wielorazowych, które gościły w Torbach medycznych wielu jednstek
  • opatrunek wentylowy – czyli opatrunek wentylowy do zabezpieczenia rany ssącej klatki piersiowej z możliwością ułożenia na plecach umożliwiający użytkowanie nie tylko, jak dotychczas opatrunków klasy ACS, ale także optrunków klasy BCS (tzw. płaskich).
  • Bez maseczek chirurgicznych: Usunięto: “maska chirurgiczna dla poszkodowanego (6 szt.)” 8.
  • 10 sztuk nitrylowych rękawiczek ochronnych
• odjęto:
  • pojemność butli z tlenem – zmniejszono wymaganą pojemność butli tlenowej z 400 litrów do 300 litrów.
  • ilość wąsów tlenowych: z 3 sztuk do 2 sztuk (jeden dla dorosłego, jeden dla dziecka)
  • ilość filtrów antybakteryjnych – z 5 sztuk ogółem do 2 sztuk (jeden dla dorosłego, jeden dla dziecka).
  • pojemność opakowania soli fizjologicznej – z 250 ml do 100 ml.
  • ilość kołnierzy: z 3 sztuk do 2 sztuk.
  • ilość worków na amputowane części ciała: z 2 sztuk do 1 sztuki
  • ilość siatek elastycznych Codofix nr 6: z 3 sztuk do 1 sztuki

Zmiany w zakresie AED:

Kolejne duże zmiany dotyczą defibrylatorów AED. Zmniejszono wymóg wytrzymałości baterii z 300 do 200 wyładowań maksymalną energią. Jednakże sprżet musi teraz posiadać odpowiedni certyfikat – certyfikat odporności mechanicznej zgodnie z militarnym standardem MIL-STD-810. Urządzenia muszą być też zgodne z nowym Rozporządzeniem UE 2017/745 ws. wyrobów medycznych. Konieczne jest także zapewnienie na czas naprawy sprzętu urządzenie zastępczego o parametrach nie mniejszych niż dotychczasowe – leży to w gestii gwaranta. Zrezygnowano natomiast z wymogu bezprzewodowego sterowania urządzeniem.

Fot. Fotografia Ratownicza Bartłomiej Lesiak

Artykuł Nowe zasady organizacji ratownictwa medycznego w PSP pochodzi z serwisu Strazacki.pl portal o straży pożarnej.

Nowe “Zasady Organizacji Ratownictwa Medycznego w KSRG” z 2026 roku aktualizują dotychczasowe przepisy do nowych wymogów prawnych, wprowadzając liczne korekty, nowe wymagania kwalifikacyjne oraz precyzują standardy sprzętowe. W tym artykule skupimy się jedynie na najważniejszych zmianach w zakresie strażaków-ratowników. Zmiany sprzętowe i zmiany w umundrowaniu – w szczególności ratowników medycznych i rot medycznych – zostaną omówione zostaną w kolejnych artykułach.

Zacznijmy od podstaw – definicja Izolowanego Zdarzenia Ratownictwa Medycznego:

Definicja Izolowanego Zdarzenia Ratownictwa Medycznego została uproszczona i doprecyzowana. Obecnie IZRM ma miejsce jedynie w trzech sytuacjach:

• zadysponowanie na prośbę dyspozytora,
• wezwanie przez osoby postronne bezpośrednio do JOP oraz
• najechanie na zdarzenie podczas poruszania się.

Co zmienia się w zakresie procedur?

Jeśli na miejscu zdarzenia znajduje się ratownik medyczny, ratownik KPP nie może wykonać TRIAGE. Może wykonać tzw. segregację pierwotną – czyli segrgację poszkodowanych niezwłocznie po przybyciu na miejsce zdarzenia, ramach rozpoznania wstępnego. Ratownik KPP nie może natomiast ustalać priorytetów leczniczo-transportowych w segregacji medycznej -tutaj wyraźnie zaznaczona została wyłączna kompetencja ratownika medycznego/lekarza.

Prowadzono nowy podrodzaj triage – podział poszkodowanych dla zdarzeń z wieloma osobami oparzonymi, opartyna wytycznych WHO. Zgodnie z nowymi zasadami, po przeprowadzeniu wstępnej segregacji (START/JumpSTART), ratownicy mają obowiązek ocenić ciężkość oparzeń i przypisać poszkodowanych do specyficznych kategorii medycznych.

Zaktualizowano zasady odstąpienia od medycznych działań ratowniczych: strażak ratownik może nie podejmować czynności z zakresu kwalifikowanej pierwszej pomocy, gdy na miejscu zdarzenia rozpoznano:

• dekapitację (oddzielenie głowy od reszty ciała);
• rozległe zniszczenie czaszki i mózgu;
• rozkawałkowanie ciała lub podobnie masywne obrażenie (zmiażdżenie klatki piersiowej);
• plamy opadowe lub stężenie pośmiertne lub rozkład gnilny ciała;
• w wywiadzie, przebywanie pod wodą przez czas dłuższy niż 120 min.;
• rozległe zwęglenie ciała;
• macerację płodu (rozkład płodu);
• konieczność wcześniejszej ewakuacji poszkodowanego z miejsca uniemożliwiającego podjęcia działań z zakresu kwalifikowanej pierwszej pomocy.

Każdorazowa decyzja o niepodjęciu czynności z zakresu kwalifikowanej pierwszej pomocy wraz z uzasadnieniem, MUSI być zawarta w informacji ze zdarzenia (IzZ). Karta udzielenia kwalifikowanej pierwszej pomocy NIE jest wypełniana.

Ratownicy Medyczni w Państwowej Straży Pożarnej

Na mocy nowych “Zasad Organizacji Ratownictwa Medycznego w KSRG” utworzony zostaje Rejestr Ratowników Medycznych PSP, prowadzony przez właściwego Komendanta Wojewódzkiego PSP. Wpis do niego następuje na pisemny wniosek ratownika medycznego, za zgodą właściwego komendanta. Funkcjonariuszom w rejestrze oficjalnie rozszerza się zakres czynności o udzielanie świadczeń zdrowotnych na poziomie zaawansowanym (samodzielnie lub na zlecenie lekarza).

Fot. Fotografia Ratownicza Bartłomiej Lesiak

Artykuł Nowe zasady organizacji ratownictwa medycznego w PSP pochodzi z serwisu Strazacki.pl portal o straży pożarnej.

Generalną zasadą jest rozmieszczenie czujników tlenku węgla w taki sposób, aby w przypadku ich zadziałania sygnał był słyszalny w sypialniach. Tak więc jeżeli w budynku będzie się znajdował tylko jeden czujnik CO powinno się go instalować na korytarzu w pobliżu sypialni lub w samej sypialni. W przypadku mieszkań jednopokojowych (kawalerki), czujnik tlenku węgla – jak radzi Policja – powinien być zamontowany jak najdalej od urządzeń do gotowania i jak najbliżej miejsca, w którym znajduje się miejsce do spania. Czujnik musi być zawieszony na wysokości tzw. strefy oddychania, czyli na wysokości dróg oddechowych.

Liczba czujników tlenku węgla, jakie należy zamontować w budynku zależy od wielu czynników, m.in.: ilości i lokalizacji urządzeń mogących być źródłem CO (tlenku węgla), układu budynku ilości sypialni.

Czujkę czadu trzeba z pewnością umieścić w pomieszczeniu, gdzie czad może być wytworzony (kotłownie, łazienki z podgrzewaczami gazowymi wody i kuchnie z piecykami gazowymi, pomieszczenia z kominkami itp.). Czujnik czadu nie powinien być raczej umieszczany na suficie, bo czad (po ochłodzeniu) z reguły utrzymuje się w dolnych i środkowych częściach pomieszczeń. Dlatego z reguły najlepiej montować czujnik czadu na ścianie na wysokości wzroku stojącego człowieka ok. 1,5-1,9 metra od podłogi.

Ważna też jest odległość czujnika od jego potencjalnego źródła (np. kotła, piecyka, kominka), najlepiej by wynosiła ona ok. 2 metrów (1-3 m) w linii prostej (mierzonej w poziomie) od urządzeń mogących być źródłem tlenku węgla. Co ważne, czujki tlenku węgla nie należy umieszczać przy kratce wentylacyjnej, ani jej zasłaniać. W kotłowniach czujnik czadu najlepiej zamontować w takim miejscu, aby sygnał można było usłyszeć również w innych pomieszczeniach.

Państwowa Straż Pożarna informuje, że czujników tlenku węgla nie należy montować:

1) w tzw. martwych przestrzeniach, (np. wnękach zasłoniętych przez meble czy zasłony, w szczycie dachu, itp.),

2) tam gdzie jego działanie będzie zakłócone przez bezpośredni dopływ świeżego powietrza (np. w pobliżu drzwi, okien, kratek wentylacyjnych, wentylatorów),

3) w miejscach narażonych na działanie kurzu, brudu, aerozoli i domowych chemikaliów oraz w pomieszczeniach o dużej wilgotności powietrza.

Należy zwrócić uwagę na fakt, że czujki tlenku węgla nie wykrywają innych gazów (np. metanu, propanu, butanu). Poza wyjątkowymi przypadkami tzw. wielofunkcyjnych urządzeń, nie mogą być również stosowane jako detektory wykrywające dym podczas pożaru.

Fot. Komenda Powiatowa Państwowej Straży Pożarnej w Kolbuszowej

Artykuł Czy wiesz, gdzie zamontować czujkę czadu? pochodzi z serwisu Strazacki.pl portal o straży pożarnej.

21 listopada 2024 roku, Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji podpisał nowe rozporządzenie wprowadzające obowiązek montażu czujek dymu i czujek tlenku węgla. Jest to kluczowy aspekt w kierunku lepszego bezpieczeństwa przeciwpożarowego dla nas wszystkich.

Najlepszym miejscem na montaż czujki dymu jest środek płaskiego sufitu. Na sufitach pochyłych (jednospadowych i dwuspadowych) trzeba montować czujki dymu w obszarze do 90 cm od najwyższego punktu (mierząc poziomo), przy zachowaniu minimalnej odległości (10 cm) od górnej krawędzi czujki do sufitu. Czujka dymu powinna być zamontowana w korytarzu w bezpośrednim sąsiedztwie sypialni. W mieszkaniu wielokondygnacyjnym, trzeba zamontować co najmniej jedną czujkę dymu na każdym piętrze.

Państwowa Straż Pożarna wskazuje 3 główne zasady rozmieszczenia czujek dymu:

1. Jeżeli dom ma 1 kondygnację należy zainstalować pierwszą (podstawową) czujkę pożarową w korytarzu lub holu pomiędzy sypialnią a pokojem wypoczynkowym. Czujkę należy umieścić jak najbliżej pokoju wypoczynkowego. Należy upewnić się czy będzie ona słyszalna w każdej części domu, nawet przy zamkniętych drzwiach.
2. Jeżeli dom jest bardzo duży, a korytarze lub hol są szerokie, jedna czujka będzie niewystarczająca. W domu, w którym znajduje się więcej niż 1 sypialnia, czujka powinna być ulokowana pomiędzy sypialniami i pokojem wypoczynkowym.
3. Jeżeli dom ma więcej niż 1 kondygnację najlepszym miejscem dla umieszczenia czujek dymu jest hol na parterze, w pobliżu klatki schodowej, ponieważ właśnie tam istnieje największe prawdopodobieństwo wykrycia pożaru. Druga czujka powinna być zainstalowana na schodami w wyższej kondygnacji, ponieważ pierwsza czujka mogłaby nie wykryć pożaru na 1 piętrze.

Fot. Komenda Powiatowa Państwowej Straży Pożarnej w Limanowej

Artykuł Gdzie umieścić czujki dymu w domu? pochodzi z serwisu Strazacki.pl portal o straży pożarnej.

Zabawa sylwestrowa to często próbowanie własnych sił z materiałami pirotechnicznymi – fajerwerkami czy petardami. Nie zawsze są to jednak próby udane. Na szpitalnych oddziałach ratunkowych w sylwestrową noc znacząco wzrasta ilość osób, które zjawiają się tam ze skutkami nieudanego posługiwania się fajerwerkami. I to nie zawsze z własnej winy. Co zrobić, jeśli doznasz obrażeń związanych z materiałami pirotechnicznymi lub będziesz świadkiem poparzenia fajerwerkami lub petardami?

Poparzenie materiałami pirotechnicznymi

Przy oparzeniu fajerwerkami schładzaj ranę chłodną wodą (ok. 20-25°C) przez 15-25 minut (nie lodowatą!), zabezpiecz jałowym opatrunkiem (nie smaruj maściami, nie przekłuwaj pęcherzy), wezwij pogotowie przy poważnych oparzeniach lub urazach, a w przypadku amputacji zabezpiecz oderwaną część i wezwij pomoc. Zawsze należy dążyć do fachowej pomocy lekarskiej, pamiętając o zachowaniu spokoju i nie podawaniu niczego doustnie poszkodowanemu. 

Pierwsza pomoc przy oparzeniu (skóra)

1. schładzanie: Polewaj oparzone miejsce chłodną (nie zimną!) wodą przez 15-25 minut. Strumień kieruj z pewnej odległości, by nie uszkodzić skóry.
2. zabezpieczenie: Przykryj oparzenie jałowym opatrunkiem lub czystą, wilgotną tkaniną (np. prześcieradłem), jeśli jest duże.
3. wezwanie pomocy: Przy rozległych lub głębokich oparzeniach natychmiast zadzwoń po pogotowie (112 lub 999).

Pamiętaj! : nie dotykaj rany, nie przekłuwaj pęcherzy, nie smaruj tłustymi kremami, maściami, olejkami (np. masłem), nie polewaj alkoholem, nie używaj śniegu. Poszkodowany nie powinien nic jeść ani pić aż do przyjazdu lekarza, zwłaszcza przy dużych oparzeniach. 

Co jeśli zapali się odzież?

Zgaś ogień, zdejmując płonącą odzież i polewając ją wodą lub owijając poszkodowanego kocem i turlając go po ziemi. 

W przypadku urazu oka

• Przemywaj oko chłodną, czystą wodą lub solą fizjologiczną.
• Zakryj oko jałowym gazikiem (nie dociskaj) i udaj się niezwłocznie do lekarza. 

W przypadku utraty części ciała (amputacja)

1. Unieś krwawiącą kończynę powyżej serca.
2. Zatamuj krwotok (ucisk bezpośredni, ew. opaska uciskowa – zanotuj godzinę założenia!).
3. Oderwaną część zawiń w czystą, suchą gazę, włóż do szczelnego woreczka foliowego, a worek umieść w naczyniu z wodą i lodem (nie bezpośrednio w lodzie).
4. Natychmiast udaj się do szpitala. 

Fot. Ministerstwo Zdrowia i Narodowego Funduszu Zdrowia

Artykuł Bądź gotowy na sylwestra pochodzi z serwisu Strazacki.pl portal o straży pożarnej.

W trakcie nocy sylwestrowej, podczas szaleńczej zabawy, często zakrapianej alkoholem, dochodzi do wielu poparzeń, zranień i pożarów, a nawet wypadków śmiertelnych. Najczęstsze obrażenia to oparzenia i skaleczenia głowy i rąk, urazy oczu i uszkodzenia słuchu. Ponadto, dochodzi do wielu pożarów poddaszy budynków, balkonów lub samochodów. Przyczyną większości tych zdarzeń jest niewłaściwe użytkowanie fajerwerków i nieprzestrzeganie zasad bezpieczeństwa przez uczestników zorganizowanych i spontanicznych zabaw sylwestrowych. Jak uchronić się przed zagrożeniami?

Fajerwerki, petardy,materiały pirotechniczne – zachowaj ostrożność!

Fajerwerki to materiały wybuchowe, dlatego muszą być używane ostrożnie
i zgodnie z instrukcją. Warto przestrzegać najważniejszych zasad korzystania z fajerwerków:

Podczas zakupu materiałów pirotechnicznych sprawdź, czy:

1. Obudowa nie posiada żadnych wad mechanicznych (pęknięcia, przerwania, wgniecenia, wybrzuszenia) oraz czy nie wysypuje się mieszanina pirotechniczna.
2. Elementy składowe są dobrze ze sobą połączone, nie przesuwają się i nie wypadają.
3. Lont jest zabezpieczony pomarańczową osłoną lub opakowaniem.
4. Podana jest nazwa producenta wraz z danymi adresowymi.
5. Instrukcja obsługi napisana jest w języku polskim i zawiera co najmniej informację
   o sposobie odpalenia oraz niezbędne ostrzeżenia.

Pamiętaj o zasadach bezpieczeństwa:

1. Upewnij się, że strzelanie w wybranym miejscu i czasie jest dozwolone. W wielu miejscowościach obowiązują lokalne rozporządzenia, które ograniczają możliwość korzystania z wyrobów pirotechnicznych np. tylko w noc sylwestrową.
2. Dokładnie przeczytaj instrukcję. Bezwzględnie przestrzegaj zaleceń producenta. Zwróć uwagę
   na ostrzeżenia.
3. Zachowaj bezpieczną odległość – jest ona podana w instrukcji obsługi. Nigdy nie pochylaj się nad ładunkiem.
4. Wybierz miejsce, w którym korzystając z fajerwerków nie zrobisz nikomu krzywdy i  niczego nie zniszczysz. Sprawdź, czy na drodze ładunku nie znajdują się drzewa lub linie energetyczne.
5. Sprzedaż wyrobów pirotechnicznych nieletnim, użytkowanie fajerwerków w sposób niebezpieczny czy zakłócanie porządku zgłoś Policji.
6. Gdy doszło do wypadku, wezwij służby ratownicze: Straż Pożarną lub Pogotowie Ratunkowe.

Fot. Powiatowa Stacja Sanitarno-Epidemiologiczna w Wieruszowie (zdjęcie ilustracyjne)

Artykuł Bezpieczna zabawa sylwestrowa pochodzi z serwisu Strazacki.pl portal o straży pożarnej.

Strażacy nie tylko gaszą pożary czy pomagają nam przy wypadkach. Organy Państwowej Straży Pożarnej wyposażone są również w szczególne uprawnienia kontrolne, które mają służyć prewencji w zakresie ochrony przeciwpożarowej. Są one uprawnione także do nałożenia grzywny w drodze mandatu karnego  w przypadku stwierdzenia nieprawidłowości. 

Sposób planowania i  przeprowadzania czynności kontrolno-rozpoznawczych,  zasady sporządzania protokołów pokontrolnych, oraz warunki, jakie powinni spełniać strażacy i inne osoby, które mogą być upoważnione do przeprowadzania czynności są określone w Rozporządzeniu Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dn. 24 października 2005r. w sprawie czynności kontrolno-rozpoznawczych przeprowadzanych przez Państwową Straż Pożarną (Dz.U. Nr 225, poz. 1934) oraz w Ustawie z dn. 24 sierpnia 1991r. o Państwowej Straży Pożarnej. 

Kiedy przeprowadzane są kontole?

Kontrole są przeprowadzane na podstawie:

• rocznego planu czynności kontrolno-rozpoznawczych,
• zgłoszenia zakładu o zwiększonym ryzyku wystąpienia poważnej awarii przemysłowej;
• zlecenia starosty,
• polecenia sądu,
• polecenia prokuratora;
• polecenia NIK;
• zgłoszenia obiektu, dla którego przepisy wymagają wydania przez PSP opinii lub zajęcia przez nie stanowiska w zakresie ochrony ppoż.;
• zawiadomienia wójta, burmistrza lub prezydenta miasta o stwierdzeniu zagrożenia życia lub zdrowia, niebezpieczeństwa powstania szkody majątkowej lub bezpośredniego zagrożenia środowiska;
• wystąpienia istotnych nowych okoliczności z zakresu stanu bezpieczeństwa na terenie działania komendy powiatowej (miejskiej) PSP.

Kiedy – zgodnie z prawem – mam obowiązek poddania się kontroli?

Zgodnie z przepisami kontrolowany przedsiębiorca powinien otrzymać upoważnienie do przeprowadzenia czynności kontrolno-rozpoznawczych przynajmniej na 7 dni przed a w przypadkach zgłoszenia obiektu, gdzie niezbędna jest opinia PSP lub stanowisko w zakresie ochrony ppoż.-przynajmniej na 3 dni przed ich planowanym rozpoczęciem. Jest możliwe sprawdzenie obiektu bez zapowiedzi w sytuacji gdy zagrożone jest życie lub zdrowie ludzi lub jeśli obiekt jest bezpośrednio zagrożony powstaniem pożaru – w takim przypadku upoważnienie jest doręczane kontrolowanemu w chwili przystąpienia do czynności. Prawo do przeprowadzenia kontroli mają strażacy i inne osoby upoważnione przez właściwego Komendanta PSP.

W chwili przystąpienia do kontroli mają obowiązek okazać kontrolowanemu:

• strażak: legitymację służbową,
• inna osoba: dokument tożsamości.

Kontrole odbywają się w czasie działalności kontrolowanego, jednak gdy straż uzyska informację o zagrożeniu życia lub zaistnienia ryzyka powstania pożaru, kontrola jest możliwa poza godzinami pracy oraz w dni wolne od pracy. 

Co poddawane jest kontroli?

Podczas kontroli sprawdzany jest m.in.:

• stan dróg ewakuacyjnych,
• prawidłowe oznakowanie dróg ewakuacyjnych,
• instalacje sygnalizacyjno-alarmowe,
• oświetlenie awaryjne,
• obudowa i zabezpieczenie przed dymem klatek schodowych – tzw. pionowych dróg ewakuacyjnych
• podręczny sprzęt gaśniczy,
• hydranty i zaopatrzenie w wodę,
• stałe urządzenia gaśnicze (np. tryskacze).

Może się okazać, iż trzeba wykonać próby potwierdzające prawidłowość działania urządzeń. Ponadto w czasie kontroli sprawdzona zostanie znajomość procedur postępowania ewakuacyjnego; czy w zakładzie są przestrzegane przepisy ppoż.; czy zastosowane w obiekcie budowlanym rozwiązania techniczne są zgodne z wymaganiami ochrony ppoż.  Strażak lub inna osoba skontroluje czy obiekt został wykonany zgodnie z projektem budowlanym, czy spełnia wymogi bezpieczeństwa w zakładzie stwarzającym zagrożenie wystąpienia poważnej awarii przemysłowej, sprawdzi czy są możliwości i warunki do przeprowadzenia działań ratowniczych przez jednostki ochrony ppoż., sprawdzi także poprawność instrukcji bezpieczeństwa pożarowego.

Fot. Komenda Powiatowa Państwowej Straży Pożarnej w Żarach (zdjęcie ilustracyjne)

Artykuł Kontrola strażaków pochodzi z serwisu Strazacki.pl portal o straży pożarnej.

Pomimo corocznie powtarzanych apeli służb ratunkowych i licznych akcji prewencyjnyjnych prowadzonych przez strażaków, rok rocznie dochodzi do niebezpiecznych, a czasem tragicznych w skutkach – zdarzeń na zamarzniętych akwenach. Wejście na pokryty lodem staw, jezioro lub inny zbiornik wody może skończyć się bowiem nie tylko lodowatą kąpielą – zimna woda potrafi nagle sparaliżować i wywołać szok termiczny, uniemożliwiający samodzielne wydostanie się z opresji. Często jedynymiosobami, które będą w stanie pomóc, są świadkowie.

Jak pomóc osobie tonącej w zamarzniętym akwenie?

W pierwszej kolejności zawsze zaalarmuj służby ratunkowe tj. straż pożarną (tel. 998 lub 112) lub pogotowie ratunkowe (tel. 999 lub 112). Pamiętaj! Najważniejsze jest własne bezpieczeństwo! Jeśli lód załamał się pod osobą poszkodowaną, może załamać się również pod Tobą. Dlatego tak ważne jest wezwanie pomocy profesjonalistów. Ratownik bez odpowiedniego zabezpieczenia może przebywać w zimnej wodzie krótko. Po około trzech minutach dochodzi do wyziębienia organizmu.

Jeśli zdecydujesz się udzielić pomocy samodzielnie, przed przybyciem na miejsce służb pamiętaj – nie biegnij w kierunku osoby poszkodowanej, ponieważ zwiększasz w ten sposób punktowy nacisk na lód, który może załamać się również pod Tobą. Do tonącego najlepiej zbliżyć się czołgając po lodzie.

Jeśli w zasięgu ręki masz do dyspozycji długi szalik, grubą gałąź lub sanki, spróbuj podczołgać się na taką odległość, aby możliwe było podanie tego typu przedmiotu poszkodowanemu, jeśli nie ma takiej potrzeby – nie zbliżaj się do osłabionego załamaniem punktu.

Po wyciągnięciu osoby poszkodowanej z wody należy w miarę możliwość zdjąć mokre ubranie, okryć ją czymś ciepłym (płaszczem, kurtką) i jak najszybciej przetransportować do zamkniętego, ciepłego pomieszczenia, aby zapobiec dalszej utracie ciepła.

Do czasu przyjazdu służb ratunkowych, często sprawdzaj stan poszkodowanej osoby. W razie konieczności rozpocznij resuscytację krążeniowo-oddechową. Gdy poszkodowany jest przytomny można podać mu słodkie i ciepłe (nie gorące i bezalkoholowe) płyny do picia

Fot. Komenda Powiatowa Państwowej Straży Pożarnej w Białobrzegach (zdjęcie ilustracyjne)

Artykuł Co zrobić, gdy zauważysz osobę tonącą? pochodzi z serwisu Strazacki.pl portal o straży pożarnej.

Nierozwaga, pośpiech lub zwyczajne zaniedbania to najczęstsze przyczyny wypadków, jakie zdarzają się w okresie przedświątecznym i świątecznym. Jak ustrzec się przed pożarem czy wypadkami podczas przygotowań do świętowania Bożego Narodzenia?

Jak ustrzec się przed pożarem?

Przygotowując świąteczne potrawy nie należy zostawiać ich bez nadzoru na włączonym gazie czy kuchence elektrycznej. Pozostawienie bez dozoru rozgrzanych urządzeń elektrycznych (kuchenek elektrycznych, piekarników i opiekaczy), a także przeciążenia instalacji elektrycznej, spowodowane włączeniem nadmiernej ilości odbiorników elektrycznych, są najczęstszymi przyczynami pożarów.

Dekoracje zewnętrzne

Dekorując świątecznymi ozdobami i lampkami mieszkania czy domy należy mieć na uwadze bezpieczeństwo własne, rodziny i sąsiadów. Zewnętrzne świąteczne oświetlenie domu i stojących w ogrodzie świerków, jodeł czy krzewów może okazać się niebezpieczne w przypadku, gdy nie jest przystosowane do używania w warunkach zewnętrznych. Kolorowe lampki nie mające odpowiedniej izolacji mogą po namoknięciu na deszczu czy śniegu spowodować zwarcie instalacji elektrycznej lub porażenie prądem.

Bezpieczna choinka

Drzewko choinkowe w domu należy ustawić w bezpiecznej odległości od kominków, pieców, grzejników itp. oraz zasłon i firanek. Zarówno naturalna jak i sztuczna choinka są materiałami łatwopalnymi. Na choinkach nie należy zapalać świeczek palących się otwartym ogniem. Świeczek i świeczników nie należy również ustawiać zbyt blisko choinek i innych materiałów palnych oraz nie dopuszczać do zapalenia się ozdób nałożonych na świeczniki.

Pamiętaj o dzieciach!

Nie należy pozwalać na odpalanie „zimnych ogni” przez dzieci bez nadzoru osób dorosłych, gdyż wytwarzają one wysoką temperaturę i mogą spowodować pożar bądź oparzenia. Pamiętajmy też, aby zawsze trzymać zapałki i zapalniczki w miejscu niedostępnym dla dzieci

CZAD – cichy zabójca nie zna świąt!

Dużym zagrożeniem w okresie zimowym jest również tlenek węgla, czyli CZAD. Potencjalnymi źródłami czadu w pomieszczeniach mieszkalnych są kominki, gazowe podgrzewacze wody, piece węglowe, gazowe lub olejowe. Szczelnie pozamykane okna, pozaklejane kratki wentylacyjne lub brak otworów wentylacyjnych, jak również brak regularnych kontroli przewodów kominowych (dymowych, spalinowych, wentylacyjnych) sprawiają, że w naszych mieszkaniach możemy nie być bezpieczni. Skutecznym zabezpieczeniem są czujki dymu oraz tlenku węgla. Już za kilkadziesiąt złotych możemy zapobiec tragedii.

Fot. Zdjęcie ilustracyjne

Artykuł Bezpieczeństwo pożarowe w czasie świąt pochodzi z serwisu Strazacki.pl portal o straży pożarnej.