Lekceważone zagrożenie, które może doprowadzić do wielkich strat
Obszary wysuszonej roślinności, która – nawet samodzielnie, a w zestawieniu z dużą aktywnością czynnika ludzkiego – skutkuje gwałtownym wzrostem ilości pożarów W rozprzestrzenianiu ognia pomaga także wiatr.
I nie chodzi tu jedynie o celowe podpalanie pozostałości roślinnych, które – błędnie – rozumiane jest jako wzbogacanie gleby – i od dłuzszego już czasu podlega sankcjom karnym. Chodzi także o bezmyślne wyrzucanie niedopałków czy to podczas przemierzania leśnych szlaków, czy podczas podróży autem, czy pozostawnie szklanych opakowań, butelek i ich fragmantów – takie zachowanie niejednokrotnie powoduje powstanie pożarów, które są trudne do opanowania i niosą za sobą tragiczne – dla fauny, flory i ludzi – konsekwencje.
Osoby, które wbrew logice decydują się na wypalanie traw, przekonane są że w pełni kontrolują sytuację i w razie potrzeby, w porę zareagują. Niestety mylą się i czasami kończy się to tragedią. W przypadku gwałtownej zmiany jego kierunku, pożary bardzo często wymykają się spod kontroli i przenoszą na pobliskie lasy i zabudowania. Niejednokrotnie w takich pożarach ludzie tracą dobytek całego życia. Występuje również bezpośrednie zagrożenie dla zdrowia i życia ludzi.
Konsekwencje prawne
W Polsce wypalanie traw jest nielegalne i podlega sankcjom prawnym. Za celowe wzniecenie ognia grozi mandat, kara grzywny, a nawet pozbawienie wolności. Zasady te mają na celu ochronę środowiska i zapobieganie sytuacjom zagrażającym zdrowiu i życiu. Ci, którzy mimo wszystko chcą ryzykować, muszą również liczyć się z konsekwencjami:
Ustawa z dnia 1 września 2022 roku w ustawie o ochronie przyrody:
Art. 130a. [Kara za wypalanie roślinności]
pkt. 1. Kto usuwa roślinność przez wypalanie z gruntów rolnych, obszarów kolejowych, pasów przydrożnych, trzcinowisk lub szuwarów, podlega karze aresztu, ograniczenia wolności albo grzywny do 30 000 złotych
Ustawa z dnia 28 września 1991 r. o lasach (Dz. U. z 2017 r. Nr 12, poz. 59 z późn. zm.);
Art. 30 ust. 3 … „w lasach oraz na terenach śródleśnych, jak również w odległości do 100 m od granicy lasu, zabrania się działań i czynności mogących wywołać niebezpieczeństwo, a w szczególności:
– rozniecenia ognia poza miejscami wyznaczonymi do tego celu przez właściciela lasu lub nadleśniczego, korzystania z otwartego płomienia, wypalania wierzchniej warstwy gleby i pozostałości roślinnych”.
Ustawa z dnia 20 maja 1971 r. – Kodeks wykroczeń (Dz. U. z 2018 r., poz. 618 z późn. zm.)
Art. 82 – kara aresztu, nagany lub grzywny, której wysokość w myśl art. 24, § 1 może wynosić od 20 do 5000 zł. Art. 163. § 1 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. Kodeks karny (Dz. U. z 2017r. poz. 2204 z późn. zm.) stanowi: „Kto sprowadza zdarzenie, które zagraża życiu lub zdrowiu wielu osób albo mieniu w wielkich rozmiarach, mające postać pożaru, podlega karze pozbawienia wolności od roku do lat 10”.
Pamiętajmy, że chrona przyrody, to nasza wspólna odpowiedzialność. Każdy z nas – swoim działaniem i edukacją innych – może przyczynić się do zapobiegania pożarom i do ochrony otaczającej nas przyrody. Reagujmy, gdy widzimy niebezpieczne działania, i pamiętajmy, że zdrowe i bezpieczne środowisko to fundament naszej przyszłości.
Fot. Komenda Miejska Państwowej Straży Pożarnej w Mysłowicach, Ministerstwo Spraw Wewnętrznych i Administracji, Mirosław Rusiecki – Lasy Państwowe, Komenda Miejska Państwowej Straży Pożarnej w Słupsku, Komenda Miejska Państwowej Straży Pożarnej w Poznaniu,
