W związku z przypadkami upadków na terytorium Polski różnego rodzaju obiektów latających oraz incydentami, które miały miejsce w ostatnich latach, coraz większego znaczenia nabiera właściwe przygotowanie służb ratowniczych do działań w takich sytuacjach. Straż Pożarna, jako jedna z pierwszych służb kierowanych na miejsce zdarzenia, odgrywa kluczową rolę w zabezpieczeniu terenu, rozpoznaniu zagrożeń oraz współpracy z pozostałymi podmiotami odpowiedzialnymi za bezpieczeństwo.
Czym są obiekty niezidentyfikowane?
Obiektem niezidentyfikowanym może być np. balon meteorologiczny, dron, aparatura szpiegowsko-wywiadowcza, satelita sztuczna, śmieć kosmiczny czyli pozostałość po urządzeniu z przestrzeni kosmicznej, rakieta wojskowa lub ewentualnie statek szpiegowski nieznany oficjalnie. W skrajnym przypadku (którego nie można wykluczyć) może to być statek nieznanej cywilizacji. Należy też pamiętać, że poza wymienionymi ziemskimi obiektami z nieba może również spaść kawałek „kosmiczej skały” czyli meteoryt.
Zagrożenia
Biorąc pod uwagę wszelkie możliwe typy urządzeń, aparatury lub statki, jakie faktycznie mogą upaść na ziemię jako obiekty niezidentyfikowane, mogą wystąpić tutaj różne zagrożenia dla naszego życia lub zdrowia, tym bardziej, jeżeli będziemy mieli do czynienia z aparaturą wywiadowczo-szpiegowską, będącą dopiero w fazie testów lub też wykorzystującą niebezpieczne pierwiastki w swojej konstrukcji.
Mowa tutaj o zagrożeniach:
– radiacyjnych
– chemicznych
– biologicznych
– wybuchowych
W innych skrajnych przypadkach z tego względu, że sama przestrzeń kosmiczna kryje jeszcze wiele zagadek i że obiekt, który upadł mógł znajdować się w przestrzeni kosmicznej, może również wystąpić zagrożenie biologiczne.
Czy mamy na to procedury?
Nie ma procedur i przyjętego postępowania, gdyby jednostka straży pożarnej w Polsce została zadysponowana do upadku niezidentyfikowanego obiektu na ziemię.
Podstawowe zasady postępowania po zgłoszeniu upadku niezidentyfikowanego obiektu
• Zadysponować najbliższe zastępy PSP i OSP oraz siły wyposażone w sprzęt pomiarowy i środki ochrony przed zagrożeniami chemicznymi i biologicznymi.
• Rozważyć zadysponowanie Specjalistycznej Grupy Ratownictwa Chemiczno-Ekologicznego (SGR CHEM-EKO).
• Do miejsca zdarzenia dojeżdżać od strony nawietrznej („z wiatrem”), aby ograniczyć ryzyko narażenia na niebezpieczne substancje.
• Zatrzymać pojazdy w bezpiecznej odległości od obiektu – odległość określa KDR na podstawie rozpoznania (zalecane minimum ok. 100 m, jeśli warunki na to pozwalają).
• Przeprowadzić wstępne rozpoznanie z wykorzystaniem obserwacji z bezpiecznej odległości (np. lornetki).
• W korespondencji radiowej używać ostrożnych określeń, np. „prawdopodobnie jest to…”, do czasu potwierdzenia przez specjalistów.
• Przekazać informacje do stanowiska kierowania, które powiadomi właściwe służby i ekspertów (np. wojsko, pirotechników, specjalistów z zakresu lotnictwa lub obiektów kosmicznych).
• Wyznaczyć strefę niebezpieczną odpowiednią do rozpoznanych zagrożeń – nie mniejszą niż 100 m.
• W razie zagrożenia dla ludzi przeprowadzić ewakuację z zachowaniem odpowiednich środków ochrony indywidualnej; w razie potrzeby wykorzystać aparaty ochrony dróg oddechowych oraz sprzęt nagłaśniający.
• Do czasu przybycia specjalistów prowadzić ciągły monitoring atmosfery na granicy strefy niebezpiecznej (gazy, substancje lotne, promieniowanie).
• Nie wprowadzać ratowników do strefy niebezpiecznej ani nie podchodzić bezpośrednio do obiektu do czasu jego identyfikacji i oceny zagrożenia przez właściwych specjalistów.
Fot. Waldemar Pruss. AI.
