Czyli kilka słów o mobilnych oddziałach i pododziałach Komendanta Głównego
Centralny odwód operacyjny (COO) to wydzielony zasób ratowniczy na poziomie krajowym, formowany przez komendanta głównego PSP z oddziałów i pododdziałów utworzonych przez właściwych komendantów Państwowej Straży Pożarnej, w tym komendantów szkół Państwowej Straży Pożarnej, na bazie sił Państwowej Straży Pożarnej.
Centralny odwód operacyjny jest formowany w celu realizacji zadań podczas:
- akcji ratowniczych w czasie pożarów, klęsk żywiołowych lub likwidacji miejscowych zagrożeń, w sytuacji, gdy ich zakres przekracza możliwości sił krajowego systemu ratowniczo-gaśniczego z terenu powiatu lub województwa,
- działań będących w kompetencji innych niż jednostki ochrony przeciwpożarowej podmiotów, w zakresie pomocniczych specjalistycznych czynności ratowniczych,
- innych zdarzeń, podczas których możliwe jest przewidzenie wystąpienia zagrożeń.
Uprawnionym do dysponowania oddziałów i pododdziałów COO jest komendant główny PSP, dowódca COO lub osoba upoważniona przez komendanta głównego PSP. Dysponowanie oddziałów i pododdziałów COO prowadzone jest przez Stanowisko Kierowania Komendanta Głównego PSP.
W skład COO wchodzą:
- dowódca centralnego odwodu operacyjnego – funkcję tę pełni Komendant Główny Państwowej Straży Pożarnej. Decyduje on o użyciu sił odwodu poza granicami województw oraz w ramach pomocy międzynarodowej.
- zastępca dowódcy centralnego odwodu operacyjnego- wspiera dowódcę w bieżącym nadzorze nad gotowością operacyjną jednostek.,
- sztab centralnego odwodu operacyjnego wraz z jego szefem – organ doradczy i planistyczny. Szefem sztabu jest zazwyczaj dyrektor lub zastępca dyrektora Biura Planowania Operacyjnego KG PSP. Sztab odpowiada za: opracowywanie planów działań i analizowanie zagrożeń, koordynację przemieszczania sił i środków oraz zapewnienie ciągłości dowodzenia i łączności podczas dużych akcji,
- oddziały taktyczne – największe związki, najczęściej w formie batalionów COO. Funkcjonują one w województwach o największym potencjale ratowniczym (np. mazowieckie, śląskie, wielkopolskie).,
- pododdziały taktyczne – jednostki, do których zaliczamy:
- kompanie gaśnicze: przeznaczone do gaszenia wielkopowierzchniowych pożarów (lasów, obiektów przemysłowych).
- kompanie specjalne: wyspecjalizowane w konkretnych dziedzinach, np. ratownictwie chemicznym, ekologicznym czy powodziowym (z pompami o dużej wydajności).
- Specjalistyczne Grupy Ratownicze (SGR): grupy poszukiwawczo-ratownicze (z psami), wodno-nurkowe, wysokościowe czy techniczne.
- pododdziały logistyczne – zpewniają zaplecze niezbędne do długotrwałych działań. W ich skład wchodzą komponenty odpowiedzialne za wyżywienie i kwaterowanie ratowników w warunkach polowych czy dostarczanie paliwa, środków gaśniczych i naprawę sprzętu na miejscu akcji.
- pododdziały szkolne – Tworzone przez kadetów i słuchaczy szkół PSP (np. Szkoły Głównej Służby Pożarniczej czy Szkół Aspirantów). stanowią one istotne wsparcie kadrowe, a ich gotowość może być modyfikowana w okresach wakacyjnych.
