Czujki pożarowe w Systemach Sygnalizacji Pożarowej – czyli, jak juŻ kiedyś opowiadaliśmy – w systemach wykrywania i przekazywania sygnału o pożarze – nie są jednakowe. Dzielą się ze względu na fizyczny czynnik pożarowy, który wykrywają. Do najpopularniejszych należą czujki dymu, ciepła, płomienia oraz gazy i modele wielosensorowe. Czujki dobierane są w zależności od charakterystyki danego obiektu.

Czujki dymu – reagują na obecność cząsteczek dymu w powietrzu. Podzielić możemy je na:

• optyczne (punktowe i liniowe): wykrywają widzialny dym za pomocą wiązki światła i zjawiska jego rozproszenia.
• zasysające: pompowym systemem rurek stale zasysają powietrze z pomieszczenia do centralnego detektora o bardzo wysokiej czułości. – w ten sposób wykrywają wszystkie niepawidłowości
• jonizacyjne: reagują na zmiany jonizacji powietrza wywołane przez niewidzialne gołym okiem produkty spalania (coraz rzadziej stosowane ze względu na izotopy).

Czujki ciepła (termiczne) – reagują na zmianę temperatury w chronionej strefie.

• nadmiarowe: uruchamiają alarm po przekroczeniu ustalonej temperatury granicznej (np. +60°C).
• różniczkowe: reagują na szybki przyrost temperatury w określonym czasie, niezależnie od temperatury początkowej.

Czujki płomienia

• optymalne (UV/IR): wykrywają promieniowanie ultrafioletowe lub podczerwone emitowane przez żywy ogień. Najlepiej sprawdzają się w wykrywaniu wczesnej fazy pożaru (tlenia się) na podstawie rozproszenia światła w pomieszczeniu. Stosuje się je w dużych otwartych przestrzeniach (np. hangary, hale magazynowe).

Czujki specjalne i wielodetektorowe

• wielokryterialne (wielodetektorowe): łączą w sobie np. czujnik optyczny dymu i sensor temperatury, co zmniejsza ryzyko fałszywych alarmów.
• gazowe / tlenku węgla: wykrywają obecność niebezpiecznych gazów pożarowych lub toksycznych (np. CO).

Bezpieczeństwo pożarowe nie zna kompromisów. Różnorodność dostępnych czujek pozwala dziś zabezpieczyć każde, nawet najbardziej wymagające pomieszczenie – od domowej kuchni po wielkie hale przemysłowe. Kluczem do skutecznej ochrony jest jednak wiedza, jak działają poszczególne detektory i gdzie sprawdzą się najlepiej. Świadomy wybór technologii to najprostszy krok do tego, by zyskać spokój i pewność, że to, co dla nas najcenniejsze, znajduje się pod stałą i niezawodną ochroną.

Fot. AI

Artykuł Rodzaje czujników w systemach przeciwpożarowych pochodzi z serwisu Strazacki.pl portal o straży pożarnej.

Fotowoltaika na dobre zadomowiła się na dachach polskich domów, gospodarstw rolnych i obiektów użytkowych. Instalacja PV pozwala produkować własną energię i ograniczać rachunki za prąd, ale – jak każda instalacja elektryczna – wymaga prawidłowego projektu, profesjonalnego montażu oraz regularnej kontroli. Czy panele fotowoltaiczne są niebezpieczne?

Sama fotowoltaika nie jest z założenia instalacją wysokiego ryzyka pożarowego. Problemy pojawiają się przede wszystkim wtedy, gdy instalacja została źle zaprojektowana, wykonana z nieodpowiednich komponentów albo nie jest właściwie eksploatowana. Państwowa Straż Pożarna zwraca uwagę m.in. na niewłaściwe szybkozłączki, błędne prowadzenie przewodów i stosowanie materiałów niskiej jakości.

O co zadbać przy zakładaniu instalacji fotowoltaicznej?

Bezpieczeństwo instalacji PV zaczyna się jeszcze przed zakupem pierwszego panelu. Jednym z najważniejszych elementów jest wybór sprawdzonego i odpowiednio wykwalifikowanego instalatora. Urząd Dozoru Technicznego prowadzi rejestr certyfikowanych instalatorów OZE. Certyfikat potwierdza kompetencje osoby wykonującej instalacje, a dane instalatora – wraz z numerem certyfikatu i jego ważnością – można zweryfikować w rejestrze UDT. Błędy wykonawcze mogą bowiem prowadzić do powstawania miejscowych przegrzań, łuku elektrycznego lub uszkodzenia izolacji. Szczególnie istotna jest część instalacji po stronie DC, czyli od paneli do falownika. W tej części instalacji może występować wysokie napięcie, a odłączenie zasilania sieciowego nie zawsze oznacza, że moduły przestają je wytwarzać.

Na co zwrócić uwagę?

• prawidłowe prowadzenie przewodów
• odpowiednie złącza
• zabezpieczenia po stronie DC i AC
• prawidłowy montaż falownika

Jednym z ważnych elementów bezpieczeństwa jest możliwość szybkiego odłączenia instalacji od strony AC oraz, zależnie od zastosowanego rozwiązania, ograniczenia napięcia po stronie DC. W nowoczesnych systemach można stosować rozwiązania pozwalające na szybkie ograniczenie napięcia przy modułach, np. poprzez odpowiednie urządzenia współpracujące z panelami. PSP wskazuje również na znaczenie prawidłowo zaprojektowanych rozłączników i zabezpieczeń.

Należy jednak pamiętać o kluczowej zasadzie: wyłączenie instalacji nie zawsze oznacza, że wszystkie przewody znajdujące się pomiędzy panelami a falownikiem są pozbawione napięcia.

Jeżeli moduły są oświetlane, mogą nadal produkować energię elektryczną. Dlatego podczas pożaru bezwzględnie nie wolno samodzielnie dotykać przewodów, uszkodzonych paneli ani innych elementów instalacji.

Gaśnica – warto ją mieć

Właściciel domu wyposażonego w fotowoltaikę powinien rozważyć wyposażenie budynku w odpowiednią gaśnicę przeznaczoną do pożarów urządzeń elektrycznych.

PSP rekomenduje w przypadku instalacji PV gaśnicę proszkową o masie środka gaśniczego co najmniej 4 kg, przeznaczoną do odpowiednich grup pożarów. Powinna być umieszczona w łatwo dostępnym miejscu, np. w pobliżu falownika i urządzeń zabezpieczających – ale tak, aby można było do niej bezpiecznie dotrzeć. W tym miejscu warto wspomnieć również o gaśnicach oznaczanych jako typ L, czyli specjalistycznych środkach gaśniczych przeznaczonych do określonych zastosowań związanych m.in. z urządzeniami zawierającymi akumulatory –którymi są magazyny energii. Nie należy jednak traktować oznaczenia „L” jako uniwersalnego oznaczenia gaśnicy do każdej instalacji fotowoltaicznej. Przy wyborze sprzętu trzeba przede wszystkim sprawdzić rodzaj środka gaśniczego, klasy pożarów, do których jest przeznaczony, oraz dopuszczenia i oznaczenia konkretnego wyrobu.

Fot. Marta Suchańska (AI)

Artykuł Bezpieczeństwo pożarowe fotowoltaiki pochodzi z serwisu Strazacki.pl portal o straży pożarnej.

Pożar w budynku mieszkalnym powstać może w pomieszczeniach mieszkalnych, piwnicach, poddaszach, zsypach, pionach instalacji elektrycznych oraz innych instalacji ocieplanych materiałem palnym. W przypadku zauważenia pożaru należy niezwłocznie zaalarmować osoby przebywające w strefie zagrożenia oraz wezwać straż pożarną – aktualnie przez numer alarmowy 112. Po zgłoszeniu się oparatora numeru alarmowego 112 należy spokojnie i wyraźnie podać:

1. swoje imię i nazwisko, numer telefonu, z którego nadawana jest informacja o zdarzeniu,
2. adres i nazwę obiektu,
3. co się pali, na którym piętrze,
4. czy występuje zagrożenie dla życia i zdrowia ludzkiego.
5. po podaniu informacji nie odkładać słuchawki do chwili potwierdzenia przyjęcia zgłoszenia.

Przyjmujący może zażądać:

1. potwierdzenia zgłoszenia poprzez oddzwonienie,
2. dodatkowych informacji, które w miarę możliwości należy podać.

Największe zagrożenie dla osób przebywających w pobliżu pożaru niesie ze sobą zadymienie poziomych i pionowych dróg ewakuacji.

W przypadku pożaru we własnym mieszkaniu należy:

1. wyprowadzić z mieszkania dzieci i osoby niepełnosprawne,
2. w zależności od zaistniałej sytuacji oraz własnych możliwości psychofizycznych podjąć działania gaśnicze, wyłączyć dopływ gazu i energii elektrycznej, nie otwierać okien,
3. jeśli ugaszenie pożaru we własnym zakresie jest niemożliwe, opuścić mieszkanie zamykając drzwi jedynie na klamkę – ważne jest, by nie otwierać okien i drzwi, gdyż powoduje to jedynie dostarczenie do pożaru powietrza – a wraz z nim tlenu, czyli jednego z elementów trójkątu spalania.
4. zaalarmować straż pożarną i osoby znajdujące się w sąsiednich lokalach.

W przypadku odcięcia przez pożar drogi wyjścia z mieszkania:

• udać się do pomieszczenia najdalej usytuowanego od pożaru posiadającego okno lub balkon zabierając ze sobą (jeśli jest to możliwe) mokry koc zamykając za sobą drzwi do innych pomieszczeń na klamkę. Wezwać pomoc przez okno lub z balkonu, a w przypadku silnego wzrostu temperatury i zadymienia położyć się na balkonie pod oknem i okryć szczelnie kocem lub innym okryciem.

W przypadku pożaru w mieszkaniu sąsiednim lub na niższej kondygnacji oraz zadymienia korytarza i klatki schodowej (brak możliwości samodzielnej ewakuacji):

• pozostać w domu zamykając drzwi wejściowe do mieszkania jedynie na klamkę,
• zakręcić zawór gazu, wyłączyć wszystkie odbiorniki energii elektrycznej,
• w celu niedopuszczenia do przenikania dymu i wysokiej temperatury przez drzwi wejściowe do mieszkania należy zabezpieczyć otwory i nieszczelności drzwi (np. mokrym ręcznikiem),
• przygotować zapas wody i wzywać pomocy przez otwarte okno lub balkon.

W przypadku pożaru na wyższej kondygnacji:

• należy pozostać w mieszkaniu lub opuścić je na wezwanie kierującego akcją gaśniczą zamykając drzwi wejściowe do mieszkania
• bezwzględnie podporządkować się poleceniom dowodzącego akcją ratowniczo-gaśniczej.

Fot. Marta Suchańska (AI)

Artykuł Pali się! pochodzi z serwisu Strazacki.pl portal o straży pożarnej.

Czym są obiekty niezidentyfikowane?
Obiektem niezidentyfikowanym może być np. balon meteorologiczny, dron, aparatura szpiegowsko-wywiadowcza, satelita sztuczna, śmieć kosmiczny czyli pozostałość po urządzeniu z przestrzeni kosmicznej, rakieta wojskowa lub ewentualnie statek szpiegowski nieznany oficjalnie. W skrajnym przypadku (którego nie można wykluczyć) może to być statek nieznanej cywilizacji. Należy też pamiętać, że poza wymienionymi ziemskimi obiektami z nieba może również spaść kawałek „kosmiczej skały” czyli meteoryt.

Zagrożenia
Biorąc pod uwagę wszelkie możliwe typy urządzeń, aparatury lub statki, jakie faktycznie mogą upaść na ziemię jako obiekty niezidentyfikowane, mogą wystąpić tutaj różne zagrożenia dla naszego życia lub zdrowia, tym bardziej, jeżeli będziemy mieli do czynienia z aparaturą wywiadowczo-szpiegowską, będącą dopiero w fazie testów lub też wykorzystującą niebezpieczne pierwiastki w swojej konstrukcji.

Mowa tutaj o zagrożeniach:
– radiacyjnych
– chemicznych
– biologicznych
– wybuchowych

W innych skrajnych przypadkach z tego względu, że sama przestrzeń kosmiczna kryje jeszcze wiele zagadek i że obiekt, który upadł mógł znajdować się w przestrzeni kosmicznej, może również wystąpić zagrożenie biologiczne.

Podstawowe zasady postępowania po zgłoszeniu upadku niezidentyfikowanego obiektu

• Rozważyć zadysponowanie Specjalistycznej Grupy Ratownictwa Chemiczno-Ekologicznego (SGR CHEM-EKO),

• Do miejsca zdarzenia dojeżdżać od strony nawietrznej („z wiatrem”), aby ograniczyć ryzyko narażenia na niebezpieczne substancje,

• Zatrzymać pojazdy w bezpiecznej odległości od obiektu – odległość określa KDR na podstawie rozpoznania (zalecane minimum ok. 150 m, jeśli warunki na to pozwalają),

• Przeprowadzić wstępne rozpoznanie z wykorzystaniem obserwacji z bezpiecznej odległości, m.in. z wykorzystaniem urządzeń optycznych, takich jak lornetka, luneta, kamera z przybliżeniem, telefon z funkcją zoom lub bezzałogowe statki powietrzne będące na wyposażeniu jednostek ochrony przeciwpożarowej,

• Bezwględnie unikać jakiejkolwiek manipulacji przy obiekcie; nie zbliżać się z telefonem komórkowym itp.,

• W korespondencji radiowej używać ostrożnych określeń, np. „prawdopodobnie jest to…”, do czasu potwierdzenia przez specjalistów,

• Przekazać informacje do stanowiska kierowania, które powiadomi właściwe służby i ekspertów (np. wojsko, pirotechników, specjalistów z zakresu lotnictwa lub obiektów kosmicznych),

• Wyznaczyć strefę niebezpieczną odpowiednią do rozpoznanych zagrożeń – nie mniejszą niż 150 m.,

• W razie zagrożenia dla ludzi przeprowadzić ewakuację z zachowaniem odpowiednich środków ochrony indywidualnej; w razie potrzeby wykorzystać aparaty ochrony dróg oddechowych oraz sprzęt nagłaśniający,

• Do czasu przybycia specjalistów prowadzić ciągły monitoring atmosfery na granicy strefy niebezpiecznej (gazy, substancje lotne, promieniowanie),

• Nie wprowadzać ratowników do strefy niebezpiecznej ani nie podchodzić bezpośrednio do obiektu do czasu jego identyfikacji i oceny zagrożenia przez właściwych specjalistów,

• Wykonywać zdjęcia lub materiały wideo wyłącznie w celach służbowych,

• Po przybyciu na miejsce zdarzenia Policji lub Sił Zbrojnych RP, jednostki ochrony ppoż. przestają pełnić rolę służby wiodącej.

Fot. Waldemar Pruss. AI.

Artykuł Jak postępować w przypadku gdy z nieba spadnie nieznany obiekt? pochodzi z serwisu Strazacki.pl portal o straży pożarnej.

CNBOP-PIB opublikowało nowe wydanie podręcznika „Szkolenie strażaków ratowników OSP. Cz. 1”. Publikacja stanowi zaktualizowaną wersję podręcznika wydanego po raz pierwszy w 2008 roku, opracowaną zgodnie ze stanem wiedzy oraz rozwiązaniami organizacyjnymi i technicznymi obowiązującymi w 2026 roku.

W publikacji znajdziesz m.in. informacje dotyczące:

• organizacji ochotniczych straży pożarnych i zasad służby wewnętrznej,
• musztry oraz umundurowania,
• sprzętu ratowniczego, podręcznego sprzętu gaśniczego, drabin oraz armatury wodnej i pianowej,
• procesu spalania, organizacji akcji gaśniczej oraz technik gaszenia pożarów,
• zadań strażaków w zastępie, budowy linii wężowych i stanowisk gaśniczych,
• ewakuacji ludzi, zwierząt i mienia,
• działań OSP podczas miejscowych zagrożeń,
• łączności bezprzewodowej i systemów alarmowania.

Publikacja będzie cennym wsparciem zarówno podczas szkolenia nowych strażaków ratowników OSP, jak i w doskonaleniu wiedzy oraz utrwalaniu podstaw przez doświadczonych druhów.

Znaczną część książki poświęcono nowoczesnemu sprzętowi pożarniczemu, w tym drabinom, wężom, armaturze wodnej i pianowej. Czytelnik znajdzie w niej również podstawowe informacje dotyczące procesu spalania oraz organizacji akcji gaśniczych. W publikacji omówiono techniki gaszenia pożarów, a także zasady ewakuacji ludzi, zwierząt i mienia. Osobne miejsce zajmują miejscowe zagrożenia, do których strażacy wyjeżdżają bardzo często. W książce przedstawiono ich podział oraz organizację działań ratowniczych w zależności od rodzaju zagrożenia. Ostatni rozdział poświęcono łączności bezprzewodowej oraz systemom alarmowania wykorzystywanym w straży pożarnej.

Link do publikacji:

Fot. CNBOP

Artykuł Nowe wydanie podręcznika dla strażaków ratowników OSP już jest dostępne! pochodzi z serwisu Strazacki.pl portal o straży pożarnej.

Nowe przepisy mają istotne znaczenie zarówno dla Państwowej Straży Pożarnej, jak i jednostek ochrony przeciwpożarowej włączonych do KSRG. W artykule przedstawiamy najważniejsze zmiany wprowadzone przez rozporządzenie.

Co dodano?
1. Organizacja KSRG obejmuje: likwidację lub ograniczenie zagrożeń występujących z powodu powstania pożaru, wystąpienia klęski żywiołowej lub innego miejscowego zagrożenia.

2. Dowódca odcinka bojowego – należy przez to rozumieć kierującego działaniem ratowniczym odpowiedniego poziomu na odcinku bojowym, wyznaczonego przez kierującego wyższego poziomu.

3. Alarmowanie – należy przez to rozumieć przekazywanie zgłoszeń alarmowych jednostkom ochrony przeciwpożarowej przewidzianym do prowadzenia lub udziału w działaniach ratowniczych.

4. Odcinek bojowy – należy przez to rozumieć wydzieloną część działania ratowniczego (przestrzennie lub zadaniowo), do którego przydzielono określone siły i środki jednostek ochrony przeciwpożarowej wraz z dowódcą odcinka bojowego.

5. Ostrzeganiu – należy przez to rozumieć przekazanie potwierdzonych informacji o zagrożeniach podmiotom biorącym udział w działaniach ratowniczych.

6. Powiadamianie – należy przez to rozumieć przekazanie do właściwych podmiotów biorących udział w działaniach ratowniczych przy użyciu wszelkich dostępnych środków informacji o podjętych działaniach lub przewidzianych do podjęcia przez daną jednostkę ochrony przeciwpożarowej.

7. Zastęp – pododdział liczący od dwóch do sześciu ratowników, w tym dowódcę, wyposażony w pojazd przystosowany do realizacji zadania ratowniczego.

8. Plany ratownicze sporządza się w postaci elektronicznej lub papierowej i przechowuje się je w sposób zapewniający możliwość ich natychmiastowego wykorzystania na potrzeby prowadzenia działań ratowniczych.

9. W planach ratowniczych sporządzonych w postaci papierowej dane opisowe opracowuje się w szczególności w formie schematów, zestawień i wykazów, w formacie wydruku A4 lub A3.

10. Plany ratownicze w postaci elektronicznej sporządza się za pomocą narzędzi informatycznych zapewniających ich udostępnianie w formacie:
– PDF generowanego z możliwością przeszukiwania tekstu dokumentu, umożliwiającego bez konieczności dokonywania zmian w dokumencie wydruk w formacie A4, a w przypadku map i szkiców – w formatach od A4 do A0, w jakości prezentacji niepozostawiającej wątpliwości co do treści dokumentu;
– GML, DGN, DWG, SHP lub DXF w przypadku danych przestrzennych.

11.  KSRG w zakresie likwidacji lub ograniczenia zagrożeń występujących z powodu wystąpienia klęski żywiołowej lub innego miejscowego zagrożenia obejmuje planowanie, organizowanie i realizację działań ratowniczych niezbędnych do ratowania życia, zdrowia, dóbr kultury, środowiska i mienia.

Całe rozporządzenie przeczytacie tutaj: https://isap.sejm.gov.pl/isap.nsf/download.xsp/WDU20260000872/O/D20260872.pdf

Fot. Waldemar Pruss. AI.

Artykuł Najważniejsze zmiany i nowości w rozporządzeniu KSRG pochodzi z serwisu Strazacki.pl portal o straży pożarnej.

W przypadku zauważenia pożaru należy niezwłocznie zaalarmować osoby przebywające w strefie zagrożenia oraz wezwać straż pożarną, dzwoniąc pod bezpłatny numer telefonu 112! To pierwszy krok do szybkiego i skutecznego opanowania zagrożenia i zminimalizowania jego rozmiarów.

Co zrobić – krok po kroku – gdy zauważysz pożar?

1. zaalarmować niezwłocznie, przy użyciu wszystkich dostępnych środków osoby będące w strefie zagrożenia;
2. wezwać straż pożarną, dzwoniąc na bezpłatny numer 112;
3. podać dyspozytorowi spokojnie i wyraźnie:
   • co się pali, na którym piętrze;
   • adres i nazwę obiektu;
   • czy jest zagrożenie dla życia i zdrowia ludzkiego;
   • swoje imię i nazwisko, numer telefonu, z którego nadawana jest informacja o zdarzeniu;
   • po podaniu informacji nie odkładać słuchawki do chwili potwierdzenia przyjęcia zgłoszenia, poniważ dyspozytor może zażądać od nas informacji niezbędnych do dokładniejszego zlokalizowania miejsca, informacji o dojeździe, innych zagrożeniach, które mogą być ważne dla służb ratunkowych:
4. przystąpić niezwłocznie – w miarę możliwości psychofizycznych – przy użyciu miejscowych środków gaśniczych do gaszenia pożaru.

Pamiętaj – nie bój się zgłaszać zagrożenia! Nie czekaj, jeśli masz jakiekolwiek wątpliwości – nawet w przypadku samodzielnego ugaszenia pożaru – także w kwestii jego prawidłowego dogaszenia. Strażacy i pozostałe służby ratunkowe są dla Was – Wasze bezpieczeństwo jesy dla nich najważniejsze!

Fot. Komenda Powiatowa Państwowej Straży Pożarnej w Limanowej

Artykuł Widzisz pożar? pochodzi z serwisu Strazacki.pl portal o straży pożarnej.

Strażacy przeprowadzający czynności kontrolno-rozpoznawcze w budynku mieszkalnym mają prawo do wstępu do wszystkich obiektów i pomieszczeń. Dotyczy to zarówno kontroli zapowiedzianych, jak i doraźnych, które jest możliwe tylko w dwóch szczególnych przypadkach, jeżeli: 

1. powzięto informację o możliwości występowania w miejscu ich przeprowadzania zagrożenia życia ludzi (termin sprecyzowany w § 16 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 7 czerwca 2010 r. w sprawie ochrony przeciwpożarowej budynków, innych obiektów budowlanych i terenów (Dz. U. z 2023 r. poz. 822 z późn. zm.)) lub bezpośredniego niebezpieczeństwa powstania pożaru, lub poważnej awarii przemysłowej; 
2. przeprowadzenie czynności kontrolno-rozpoznawczych jest niezbędne w celu dokonania ustaleń w zakresie wstępnego ustalania nieprawidłowości, które przyczyniły się do powstania pożaru oraz okoliczności jego rozprzestrzenienia się lub zbierania informacji niezbędnych do wykonania analizy poważnej awarii przemysłowej i formułowania zaleceń. 

Czy należy jednak obawiać się kontroli ze strony strażaków?

Zdecydowanie nie

Kontrole funkcjonariuszy mogą dotyczyć wszystkich obiektów i pomieszczeń, z wyjątkiem pomieszczeń mieszkalnych – o czym informuje nas art. 23 ust. 11 ustawy o Państwowej Straży Pożarnej. Oznacza to, że czynności kontrolno-rozpoznawcze nie mogą być przeprowadzone w mieszkaniu. W przypadku kontroli w budynku mieszkalnym wielorodzinnym, funkcjonariusze skupiają się głównie na częściach wspólnych, tj.

• na ciągach komunikacyjnych stanowiących drogi ewakuacyjne (korytarze, przejścia, klatki schodowe)
• w części garażowej,
• w częściach wspólnych piwnicy.

Nie zapukają zatem do mieszkań

Fot. Komenda Miejska Państwowej Straży Pożarnej w Poznaniu

Artykuł Czy Strażacy mogą kontrolować mieszkania? pochodzi z serwisu Strazacki.pl portal o straży pożarnej.

Podobnie jak w innych służbach mundurowych – np. w wojsku – również w Państwowej Straży Pożarnej (PSP) wszyscy funlcjonariusze przynależą do określonych jednostek, które z kolei grupują się w większe jednostki. W ramach takiego podziału wyróżnić należy podział na jednostki organizacyjne (komendy, szkoły) oraz pododdziały operacyjne, takie jak zastępy, sekcje, plutony i kompanie, które działają w ramach Krajowego Systemu Ratowniczo-Gaśniczego (KSRG) oraz Centralnego Odwodu Operacyjnego (COO).

Pododdziały i oddziały operacyjne

Poszczególne poddodziały i oddziały w PSP – od jednostki najmniejszej do największej przedtawiają się następująco:

• rota – dwuosobowy zespół ratowników wchodzący w skład zastępu lub specjalistycznej grupy ratowniczej – zazwyczaj to dwóch ratowników pracujących razem (np. wchodzący do zadymionego pomieszczenia lub udzielający KPP).
• zastęp: podstawowa jednostka (3-6 ratowników) z pojazdem gaśniczym/specjalnym – czyli tzw. obsada wozu, mogąca samodzielnie realizować działania (dowódca, kierowca, ratownik);
• sekcja: pododdział składający się z dwóch zastępów (9-12 ratowników) – pozwala na prowadzenie bardziej złożonych działań, gdzie jeden zastęp wspiera drugi – może go np. asekurować, podmieniać podczas działań.
• pluton: pododdział składający się z 3-4 zastępów lub dwóch sekcji, najczęściej tworzone jako plutony wspierające, np. o profilu gaśniczym lub ratowniczym.
• kompania: oddział składający się z 8-16 zastępów (często 3 plutony + dowództwo), zdolny do samodzielnych działań na dużym obszarze, np. podczas gaszenia lasów lub powodzi.
• batalion: oddział składający się z 3-5 kompanii, formowany głównie w ramach Centralnego Odwodu Operacyjnego (COO) do działań ogólnokrajowych

Fot. Komenda Wojewódzka PSP Olsztyn/X, Komenda Miejska Państwowej Straży Pożarnej m.st. Warszawy

Artykuł Rota, zastęp, pluton, kompania, batalion pochodzi z serwisu Strazacki.pl portal o straży pożarnej.

Odwody operacyjne PSP to wydzielone siły i środki (kompanie, bataliony) Krajowego Systemu Ratowniczo-Gaśniczego (KSRG), przeznaczone do długotrwałych i/lub obejmujących znaczny obszar działań ratowniczo-gaśniczych, gdy występuje potrzeba wzmocnienia sił lokalnych siłami z zewnątrz, dysponującymi specjalistycznym sprzętem lub wyspecjalizowanymi ratownikami. Przeznaczone są do działań, których rozmiar przekracza interwencyjny poziom kierowania.

Odwody operacyjne działaja na dwóch poziomach:

• Centralny Odwód Operacyjny (COO) podległy Komendantowi Głównemu PSP oraz
• Wojewódzkie Odwody Operacyjne

Odwody mają ustaloną strukturę, stały skład sekcji i plutonów – włączone są do niego nie tylko zastępy wskazane kryptonimami pojazdów pożarniczych (ruchome składy w zależności od dziennej obsady danego wozu – funkcjonariusze nie są w nich wkazani imiennie), ale także funkcyjni funkcjonariusze wymienieni z imienia i nazwiska, co zapewnia wysoką mobilność i szybkie wdrożenie do działań, co jest szczególnie ważne przy dużych pożarach, klęskach żywiołowych, katastrofach budowlanych lub technicznych wymagających specjalistycznego sprzętu.

Jak zorganizowane są odwody operacyjne?

Każdy odwód operacyjny posiada zorganizowaną strukturę, w skład której wchodzą:

• dowództwo i sztab: osoby odpowiedzialne za kierowanie działaniami, np. funkcjonariusze Komendy Głównej PSP w przypadku COO.
• pododdziały PSP: strażacy z danego terenu zorganizowani w kompanie i plutony gaśnicze lub specjalistyczne grupy ratownicze (SGR), m. in.:
  • ratownictwo chemiczno-ekologiczne
  • ratownictwo techniczne
  • ratownictwo wodno-nurkowe i sonarowe
  • poszukiwawczo-ratownicze
  • ratownictwo wysokościowe
• zespoły wsparcia psychologicznego.
• sekcje specjalne: np. sekcje obozowiskowe (SA PSP Poznań, CS PSP Częstochowa), sekcje zapasowego zasilania energetycznego (typu E)

Fot. Ochotnicza Straż Pożarna Krotoszyn

Artykuł Odwody operacyjne Straży Pożarnej pochodzi z serwisu Strazacki.pl portal o straży pożarnej.